Zwierzęta z Gryniówki

 Wszystko dobre co się dobrze kończy i po zwiedzaniu Tartu uznaliśmy, że wracamy w stronę Polski. Pojechaliśmy więc na Łotwę, żeby nie robić jakieś długiej trasy a jednocześnie zatrzymać się w ładnym miejscu postanowiliśmy znowu pojechać na kemping nad rzekę. Rzeka malutka, ale sympatyczna - Ewikszta. Kemping nazywał się Upmalas ( https://goo.gl/maps/FjVFctdELBM84Fy78 ) zapłaciliśmy za niego 15 euro i dostępna była sucha toaleta (najbardziej luksusowa dotąd, był nawet odśnieżacz powietrza w sprayu!) oraz prąd. Wykąpać poszłam się do rzeki, całkiem przyjemnie, na polu jest pomost. Jeżeli wybieracie się tam z uprzedzeniem to można wynająć domek w dobrej cenie, ale dla nas nie było niestety wolnego 😒. W okolicy piękne lasy, tereny spacerowe i tak jak wszędzie gdzie byliśmy w okolicy rzek - super miejsce na wypad kajakowy. Dojazd do kempingu jest drogą gruntową z kamieniami i trochę nas zaniepokoił odgłos jaki wydawało nadwozie więc wieczorem Tomek wszedł po Berlingo i okazało się, że...

 Estonia była naszym krajem docelowym więc tutaj zostaliśmy najdłużej. Z wybrzeża pojechaliśmy do Tallina, gdzie zrobiliśmy sobie spacer po mieście. Tallin jest już dość dużym miastem w porównaniu z Wilnem lub Rygą (1/3 Estończyków tam mieszka!). W związku tym cierpi na jedną z bolączek dużych miast - problem z parkowaniem. Tallin jest podzielony na cztery strefy płatnego parkowania w których postój do 15 minut jest bezpłatny, poza tym ceny wahają się między 1 a 6 euro za godzinę. Płacić można za pomocą aplikacji mobilnej PARGI.EE lub w parkomacie, ale uwaga tam tylko gotówką 😟 szczegóły https://www.tallinn.ee/en/parking. Dlatego też zainstalowaliśmy sobie aplikację i znaleźliśmy miejsce w strefie City Center gdzie za godzinę płaciliśmy 1,5 euro (co ciekawe na znakach i w aplikacji podana jest cena za minutę 😅). Sam Tallin nam się dosyć podobał, zwłaszcza, że akurat organizowane były Dni Średniowiecza, więc było na co popatrzeć.  Tomek z Nerą w Tallinie, w tle budki fes...

Naszym krajem docelowym w tegorocznej podróży była Estonia . Najbardziej wysunięty na północ kraj należący do republik nadbałtyckich. Tak jak nam mówiono przed wyjazdem, jest inny niż pozostałe. Zwiedziłam trochę Skandynawii i zdecydowanie zgadzam się, że Estonia bardziej przypomina kraj skandynawski niż wschodnio-europejski, dotyczy to zarówno architektury jak i ludzi. Oczywiście również zaskakujący jest język, na szczęście w wielu miejscach można się porozumieć po angielsku lub rosyjsku.  Bardzo dużą pomocą w zwiedzaniu Estonii z namiotem jest aplikacja RMK, która pokazuje miejsca kempingowe, ogniskowe i wiaty leśne w całym kraju. Kampingu RMK są zwykle wyposażone minimum w suchą toaletę, ale również bardzo często w drewno na ognisko. Niestety w okresie w którym tam byliśmy było zagrożenie pożarowe wywołane długotrwałą suszą, więc był zakaz palenia ognisk.  Kemping RMK Lemme Pierwszym kampingiem na którym nocowaliśmy był kamping RMK Lemme ( https://goo.gl/maps/XtP9Cp75R7zs1H...

Drugim krajem, który zwiedzaliśmy w trakcie naszej podróży była Łotwa . Spędziliśmy tam dwa dni, w tym jeden oglądając Rygę. Ryga jest dość ładnym, chociaż nie tak zielonym jak miasta litewskie, miejscem. Samo stare miasto chociaż małe bardzo nam się podobało. Złapała nas ulewa, więc za dużo nie zobaczyliśmy, ale ogólnie wrażenie bardzo dobre na nas to miast zrobiło. Nie było też większego problemu z parkowaniem, w przeciwieństwie do tego jak to wyglądało w Tallinie (o tym później).    W Rydze skorzystaliśmy z pomocy przy zrobieniu zdjęcia 😉 Ze względy na pogodę z Rygi postanowiliśmy już udać się bardziej na północ, do Parku Narodowego Gauja, który jest utworzony u brzegów rzeki o tej samej nazwie. Bardzo ładne miejsce do spacerów po lesie, wzdłuż rzeki. W części miejsc obowiązuje jednak zakaz wchodzenia z psami, ciężko jednak znaleźć na ten temat informacje z wyprzedzeniem. Jedno jest pewne, i dotyczy to zarówno Łotwy jak i Litwy, to idealne miejsce na wypady kajakowe. I w D...

W tym roku urlop został przez nas tak zaplanowany abyśmy mogli zabrać ze sobą Nerę, nie chcieliśmy jej zostawiać w żadnym hotelu, więc wiadomo było, że jedzie z nami. Draka pojechała na dwa tygodnie do babci na wieś 😀. Dzięki poleceniom innych psich-podróżników wiedziałam, że chcę jechać do Estonii. Taki też plan realizowaliśmy, nie zamierzaliśmy się w ogóle spieszyć ani nic z góry nie zakładać. Kompletny chill. Nie jest to zgodne z moim charakterem, ale się bardzo starałam 😋 Pojechaliśmy jedynie z zarysem trasy, naszym Berlingo, z planem spanie pod namiotem. Sprzęt kempingowy mieliśmy właściwie skompletowany, ze względu na coroczne wyjazdy na Polandrock. Z podstawowego wyposażenia trzeba wymienić: namiot Decathlon Arpenaz 4, maty samopompujące i śpiwory. Na maty kładliśmy gruby (nieśmiertelny) koc w słońca i księżyce (chyba każdy taki miał!) i dzięki temu nie było problemu z tym żeby Nera uszkodziła nam maty. Dla niej wzięliśmy legowisko, ale i tak pchała się (jak w domu) do nas do ...

Aktualny stan domowego inwentarza to cztery bardzo różne panny: Najstarsza jest jamniczka szorstkowłosa Draka , trochę już glucha i trochę ślepa, ale największą mistrzyni w przytulaniu. Nic z archetypowego wrednego jamnika. Największa miłośniczka ludzi i głasków.   Foto Instagram @A.wieczorek.photo  Druga w kolejności starszeństwa jest Febra . Która bardzo wycofana, taka księżniczka. Nie wychodząca na dwór z własnego wyboru, raczej preferuje puch i jedwabie niż drzewa i śmietniki.  Foto Instagram @A.wieczorek.photo  Trzecia jest Fanka, oficjalnie nazwana FunKeyCat do akronimu projektu w którym pracuje 🤣. Fanka to królowa dzielnicy, nieustraszona obrończyni naszego podwórka. Kot kochający wolność, ale w obrębie naszego małego ogrodu. Najlepsza przyjaciółka Nery, nie lubi Febry za bardzo. Foto Instagram @A.wieczorek.photo  I ostatnia, póki co, nasza gwiazda, 11 miesięczna zaledwie bestia w psiej skórze  - Doxy Powermax vel Nera . Owczarek belgijski mali...

Postanowiłam wrócić po latach do blogowania, nie wiem jak to nam wyjdzie 🙃 Tym razem będziemy blogować o tym co nam zajmuje najwięcej czasu czyli o naszych zwierzakach i o tym co z nimi robimy! Jesteśmy oboje chwilę przed 40stką, Tomek jest strażakiem, a Ola profesorką na politechnice. Każde z nas jest zupełnie różne, tak samo jak nasza zwierzaki, ale stanowimy grany zespół i wspieramy się nawzajem. Co na pewno nasz łączy to miłości do futrzaków, oraz współne podróże.  życzcie nam powodzenia Ola i Tomek